اینکه در سال 88 چه اتفاقی افتاد و چی شد که کار به هتک حرمت عاشورا رسید رو حتما همه مون به نوعی آگاهیم؛ بگذریم که برخی از افراد که اتفاقا دم از ولایت فقیه و پیروی از رهبری هم میزنند ، هنوزبا گذشت این همه سال و تاکیدات مکرر خود حضرت آقا به فتنه بودن اون وقایع، باز هم از گفتن واژه "فتنه" خودداری میکنند واز تعبیراتی مثل "ماجرای 88 "یا "اعتراضات 88 " استفاده میکنند.ولی نکته درخور توجه این هست که ظاهرا از حدیث بالا اونچه که میشه استنباط کرد، اینه که "سریال فتنه ها" به همین 88 ختم نمیشه و ظاهرا اینبار به خاطر عنایات خداوند و دعاهای رهبری عزیز،فقط عده ای از خواص بی بصیرت دچار ریزش شدند ولی اکثر مرم  بالاخره در 9 دی به خودشون اومدند ودر مقابل فتنه گران ایستادندو از آرمانهای نظام وانقلاب دفاع کردند؛ اما سوال اینجاست که آیا همیشه دسیسه دشمنان اینطور واضح و آشکار خواهد بود.شاید تو فتنه های بعدی دیگه هتک حرمتی به  ائمه اطهار و ارزشهای اسلامی مردم صورت نگیره،چون مطمئنا دشمن هم در تحلیل های خودش از علت شکست این فتنه، به ابن نتیجه رسیده که نمیشه با عاشورای حسین و قران واهل بیت پیامبر شوخی کرد.

اونوقت تکلیف چیه؟ آیا 9دی دیگری رقم خواهد خورد، یا آفت به جان کل شیعیان خواهد افتاد؟

پ ن:وقتی این مطلب رو مینوشتم با خودم گفتم آخه این چیه که نوشتی؟ این حرفا رو اونقدر گفتن که دیگه تکراری شده. حداقل یه چیزی پیدا میکردی که به دانسته های بقیه اضافه کنه. ولی نمیدونم چرا یاد گفته های آیت الله بهجت افتادم که همیشه تاکید داشتن که: به دانسته هاتون عمل کنید تا جاهایی که نمیدونید خدا خودش راه درست رو جلوتون بذاره.

مگر خیلی از خواص و بزرگان نظام نمیدونستند که علی نباید تنها بمونه؟ چرا سکوت کردند؟ چرا باسکوتشون اجازه شعله ور شدن این فتنه رو دادند؟وخیلی چراهای دیگر.

دعانوشت:خدایا مارو از زمره دانشجویان بی بصیرت و سیب زمینی صفت قرار نده. الهی آمین